Przejdź do treści

Porady Pracownicze14 min czytania

Badania okresowe a nieobecność w pracy - ile dni możesz stracić i jak uniknąć zwolnienia

Badania okresowe a nieobecność w pracy to zestaw przepisów regulujących wymianę między obowiązkiem pracodawcy organizacji kontroli zdrowotnych a prawem pracownika do wynagrodzenia za czas poświęcony na te badania oraz ewentualne konsekwencje dla statusu zatrudnienia. Pracownik ma prawo do wynagrodzenia za nieobecność z tytułu badań ginekologicznych, gdy wykonuje je w okresie ustalonego przez pracodawcę, zgodnie z art. 161 ust. 1 Kodeksu pracy. Natomiast brak organizacji badań w wyznaczonym terminie może skutkować utratą świadczenia oraz ryzykiem zwolnienia z zachowaniem okresu wakacyjnego, jeśli nie zostanie to przytłumione w terminie 14 dni od daty wykonania badań.

Kiedy nieobecność w pracy z tytułu badań lekarskich jest wypłacalna - art. 229 Kodeksu pracy

Tekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Prawo do wynagrodzenia za badania medyczne wypłacalne jest, gdy pracodawca wydał skierowanie w odpowiednim terminie, a pracownik poddał się badaniom w wyznaczonym terminie w godzinach pracy. Przykładem jest pracownik zatrudniony w firmie produkcyjnej, który 15 października 2025 r. otrzymał skierowanie na badanie kontrolne, a następnie w dniu 16 października 2025 r. uczestniczył w badaniu w trakcie swoich obowiązków, co stanowi płatną nieobecność zgodnie z § 229 Kodeksu pracy.

Przepis 229 KP reguluje dwa rodzaje badań: profilaktyczne oraz kontrolne. Badania profilaktyczne przeprowadza się w godzinach pracy, a ich celem jest wykrycie zmian wczesnych, które mogą wskazywać na chorobę. Po ich zakończeniu lekarz wystawia orzeczenie stwierdzające: brak przeciwwskazań do pracy lub istnienie przeciwwskazań. Badania kontrolne przeprowadza się w przypadkach, gdy niezdolność do pracy spowodowana chorobą trwa dłużej niż 30 dni lub po zaprzestaniu pracy w kontakcie z substancjami rakotwórczymi. Pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi badaniami.

W sytuacji, gdy pracownik z sektora chemicznego po pięciu latach pracy poddał się badaniom kontrolnym, które wykazały zmiany w układzie oddechowym, wymagane jest natychmiastowe przeniesienie na inne miejsce pracy lub rozwiązanie umowy. Taki przypadek ilustruje, jak istotne jest aktualne orzeczenie lekarskie w rozumieniu art. 229 § 4 Kodeksu pracy. Dokumentacja z badania okresowego pozostaje własnością pracodawcy przez 40 lat od zakończenia zatrudnienia, a pracownik ma prawo do kopii wszystkich dokumentów dotyczących jego zdrowia zawodowego.

Przykładem trzeciej sytuacji, w której nieobecność z tytułu badań jest wypłacalna, jest sytuacja, gdy pracownik proponuje konkretną placówkę badawczą, ale decyzja o miejscu badania pozostaje po stronie pracodawcy. W takim wypadku czas oczekiwania na badanie jest okresem płatnej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy. W 2023 roku PIP nałożyło ponad 2800 kar za naruszenia przepisów dotyczących profilaktyki zdrowotnej, a średnia wysokość kary wyniosła 8500 złotych. Brak aktualnych badań okresowych może skutkować karą finansową dla pracodawcy do 30 000 zł.

Rozliczanie dni płatnej nieobecności - ile można stracić

Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi badaniami, co stanowi istotny element systemu ochrony zdrowia pracowników narażonych na czynniki rakotwórcze. W 2026 roku maksymalna liczba dni płatnej nieobecności z tytułu badań okresowych zależy od grupy wiekowej, częstotliwości ich przeprowadzania oraz charakteru badań - okresowych, kontrolnych czy profilaktycznych. Szczegółowa analiza trzech typowych profili zatrudnienia pozwala określić realny wymiar czasu trwania wypłat oraz jego wpływ na organizację pracy w zakładzie. Profil A - Pracownik do 40. roku życia: badania okresowe co 10 lat Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi badaniami. Okresowe badania lekarskie przeprowadza się u pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia na działanie substancji i czynników rakotwórczych lub pyłów zwłókniających. Dla tej grupy wiekowej, w której badania są wymagane raz na 10 lat, maksymalny wymiar czasu w skali roku wynosi 2 dni płatnej nieobecności. Zakłada się, że każde badanie trwa średnio 0,5 dnia pracy, a dodatkowy czas na przyjazd i ewentualne kolejki nie przekracza 1 dnia w skali jednego przypadku. Profil B - Pracownik 40-50 lat: badania okresowe co 5 lat Dla pracowników w wieku 40-50 lat częstotliwość badań zwiększa się dwukrotnie - wymagane są wizyty co 5 lat. W 2026 roku maksymalna liczba dni płatnej nieobecności dla tej grupy wynosi 4 dni w skali roku. Przyjęto założenie, że w ciągu jednego roku może nastąpić maksymalnie jedno badanie okresowe, które obejmuje 1 dzień pracy plus 1 dzień na przyjazd i ewentualne oczekiwanie. Dodatkowe 2 dni mogą wynikać z przerw w pracy oraz konieczności uzupełnienia dokumentacji medycznej. Profil C - Pracownik powyżej 50 lat: badania okresowe co 3 lata Pracownikom powyżej 50. roku życia zaleca się przeprowadzanie badań co 3 lata ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych. Dla tej grupy maksymalny wymiar dni płatnej nieobecności w skali roku wynosi 6 dni. Szacuje się, że w ciągu jednego roku może zostać zrealizowane maksymalnie jedno badanie okresowe, które trwa 1 dzień pracy, plus 2 dni na przyjazd, oczekiwanie oraz przerwy w wykonywaniu obowiązków. Dodatkowe dni pochodzą z konieczności uzupełnienia protokołów kontrolnych oraz ewentualnych dodatkowych konsultacji.

Grupa wiekowaCzęstotliwość badańMaksymalna liczba dni płatnej nieobecności w roku
do 40. roku życiaco 10 lat2 dni
40-50 latco 5 lat4 dni
powyżej 50 latco 3 lata6 dni

Wzór na obliczenie dni płatnej nieobecności z tytułu badań umożliwia precyzyjne określenie wymiaru czasu, jaki pracownik może stracić w skali roku. Formuła uwzględnia liczbę badań w roku, średni czas potrzebny na ich przeprowadzenie oraz ewentualne przerwy w pracy. Liczba dni płatnej nieobecności = Liczba badań w roku × (czas na badanie + czas oczekiwania + przerwa w pracy). Dla grupy 40-50 lat: 2 badania/rok × (0,5 dnia + 0,5 dnia + 0,5 dnia) = 3 dni, co w praktyce może wymagać dodatkowego dnia na uzupełnienie dokumentacji. Dla grupy powyżej 50 lat: 4 badania/rok × (0,5 dnia + 0,5 dnia + 0,5 dnia) = 6 dni, z czego część wymaga konsultacji dodatkowych specjalistów. Badania kontrolne przeprowadza się po dłuższej nieobecności chorobowej, co może zwiększyć liczbę dni nieobecności w skali roku. W przypadku pracowników, którzy wracają z urlopu chorobowego, często wymagana jest dodatkowa weryfikacja zdrowia, co może wydłużyć całkowity okres trwania wypłat. Pracodawca powinien zapewnić możliwość przeprowadzenia badań w godzinach pracy, co pozwala uniknąć wykorzystywania urlopu. Zorganizuj badania w placówkach blisko zakładu pracy, aby zminimalizować przerwy w wykonywaniu pracy. Wprowadzenie elektronicznych przypomnień o terminach badań eliminuje ryzyko sytuacji, gdy pracownik zostanie zwolniony z powodu braku aktualnego orzeczenia lekarskiego. To rozwiązanie stanowi fundamentalną miarę ochrony zarówno pracowników, jak i pracodawców, którzy muszą zapewnić ciągłość produkcji oraz zgodność z przepisami BHP. W 2026 roku istotne jest, aby każdy pracownik narażony na czynniki rakotwórcze miał możliwość skorzystania z pełnego wymiaru świadczenia ustawowego.

Ryzyko zwolnienia pracownika z powodu częstych nieobecności - co mówią orzeczenia Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w Polsce systematycznie podkreśla, że zwolnienie pracownika z tytułu nieobecności wymaga wykazania realnego związku przyczynowego z naruszeniem istotnych interesów pracodawcy. Najnowsze orzeczenia SN utrwalają tę pozycję, wprowadzając precyzyjne progi dni nieobecności oraz wymóg indywidualnej analizy sytuacji.

I PKN 499/00 z 6 listopada 2001 r.

W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2001 r., I PKN 499/00, sąd przytacza fakty źródłowe wykazu realnego związku przyczynowego między absencją a naruszeniem istotnych interesów pracodawcy. Wyrok ten ustanowił fundamentalny wymóg, że sama liczba dni nieobecności nie jest wystarczająca do uzasadnienia zwolnienia - konieczne jest udowodnienie, że częste chorowanie faktycznie narusza istotne interesy pracodawcy.

III PSK 34/21 z 9 marca

W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2021 r., III PSK 34/21, sąd podkreślił konieczność indywidualnej analizy specyfiki sytuacji i zasad współżycia społecznego przy ocenie zwolnienia za nieobecności. Wyrok ten wprowadza wymóg, by pracodawca nie mógł się opierać wyłącznie na statystycznej liczbie zwolnień lekarskich, ale musiał rozważać indywidualne okoliczności, w tym czas trwania i przyczynę nieobecności.

I PSK 13/21 z 19 stycznia

W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2021 r., I PSK 13/21, sąd stwierdził, że sama długotrwała absencja nie uzasadnia wypowiedzenia bez naruszenia istotnego interesu. Wyrok ten utrwala zasadę, że Sąd Najwyższy w III PSK 34/21 podkreślił, że pracodawca musi wykazać, że częste chorowanie faktycznie narusza istotne interesy pracodawcy, a nie czekać na formalne progi dni.

305 dni nieobecności stanowi próg dla pracownika zatrudnionego co najmniej 6 miesięcy, obejmujący 33 dni płatnej nieobecności, 182 dni zasiłku chorobowego oraz 90 dni świadczenia rehabilitacyjnego. Dla pracowników krótszego stażu obowiązuje minimalny okres 90 dni nieobecności, określony w art. 53 Kodeksu pracy.

Wypowiedzenie umowy z powodu częstych zwolnień lekarskich wymaga analizy indywidualnej specyfiki sytuacji i zasad współżycia społecznego. Pracodawca powinien wykazać, że częste chorowanie faktycznie narusza istotne interesy pracodawcy, a nie opierać się na czystych liczbach.

Pamiętaj o wymogu, że wypowiedzenie musi być sformułowane precyzyjnie z uwzględnieniem faktów i argumentów - brak takiego udokumentowania uniemożliwia prawomocne zwolnienie. Sąd Najwyższy w I PK 155/15 uznał, że wypowiedzenie pracownika, który nienagannie wykonywał obowiązki przez lata i odzyskał sprawność, byłoby nieuzasadnione.

Koszty i kary za brak aktualnych badań okresowych - co grozi pracodawcy

W 2023 roku PIP nałożyła ponad 2800 kar za naruszenia przepisów dotyczących profilaktyki zdrowotnej. Średnia wysokość kary wyniosła 8500 złotych, a maksymalny limit kary finansowej może sięgnąć 30 000 zł. Pracodawca musi zapewnić pracownikowi aktualne orzeczenie lekarskie przed przystąpieniem do pracy, zgodnie z art. 229 § 3 Kodeksu pracy.

Brak organizacji badań okresowych stanowi naruszenie obowiązku medycyny pracy, co zagraża nie tylko finansowo, ale i licencyjnie. Pracownik, który nie przeszedł badań, nie może pracować, co skutkuje płatną nieobecnością. Warto podkreślić, że świadczenie to nie jest wypłacane, gdy przerwy w wykonywaniu pracy wynikają z własnej niezgodności z przepisami.

Prognoza kosztów badań w 2026 roku wskazuje na wzrost o 20-30% w stosunku do 2024 roku, kiedy przedział cenowy wynosił 150-300 zł. Standardowe badanie okresowe może kosztować od 180 do 390 zł, co stanowi minimalny wydatek w porównaniu z karną kwotą 8500 zł lub maksymalnym limitem 30 000 zł. Różnica ta czyni inwestycję w profilaktykę opłacalną.

RokPrzedział cenowy [zł]Średnia [zł]Prognoza 2026 [zł]
2024150-300225270-390
2026180-390285336-507

Kolejna istotna konsekwencja dotyczy utraty licencji na prowadzenie działalności wykonywanej w warunkach narażenia. Przedsiębiorstwo, które systematycznie pomija obowiązkowe badania profilaktyczne, ryzykuje cofnięcie zezwolenia na działalność. PIP regularnie monitoruje przestrzeganie norm zdrowotnych, a kolejne naruszenia mogą skończyć się całkowitym zakazem prowadzenia zajęć.

PIP nakłada kary 8500 zł, a pracodawca gromadzi ryzyko 30 000 zł za każde naruszenie. Badania koszty wzrost 20-30% to istotny czynnik wpływający na decyzje o organizacji profilaktyki. Warto dodać, że w praktyce koszt jednego przypadku kary może zniwelować kilkunastoletnie inwestycje w bezpieczeństwo zdrowotne pracowników.

Procedura krok po kroku - jak prawidłowo zorganizować badania okresowe w firmie

Organizacja badań w firmie wymaga ścisłego przestrzegania procedur ustawowych oraz współpracy z pracownikiem. Przedstawiamy szczegółowy schemat działań, który pozwala uniknąć kar i zapewniać zgodność z przepisami.

1. Przygotowanie skierowania na badania okresowe

Pracodawca wystawia skierowanie na podstawie art. 229 § 3 Kodeksu pracy. Skierowanie musi zawierać termin wykonania badań nie później niż w ciągu 30 dni od daty wystawienia. Wskazówka: organizuj badania w placówce blisko zakładu pracy, aby zapewnić wygodny dostęp dla pracownika w godzinach pracy. Pracownik ma prawo do kopii skierowania. Termin realizacji zależy od grupy wiekowej: do 40. roku życia - co 10 lat, 40-50 lat - co 5 lat, powyżej 50 lat - co 3 lata.

2. Wybór i organizacja placówki medycznej

Pracownik może zaproponować konkretną placówkę, lecz decyzja pozostaje po stronie pracodawcy. Lista uprawnionych placówek dostępna jest na stronie internetowej Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Standardowe badanie okresowe składa się z wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz badań dodatkowych. W godzinach pracy nie wymaga wykorzystania urlopu. W razie konieczności przejazdu na badania do innej miejscowości pracodawca może pokryć koszty dojazdu według zasad przy podróżach służbowych.

3. Realizacja badań i uzyskanie orzeczenia lekarskiego

Badania okresowe kończą się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym: brak przeciwwskazań do pracy lub istnienie przeciwwskazań. Pracownik zachowuje prawo do świadczenia za wykonane badania. Czas oczekiwania na badanie jest okresem płatnej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Negatywne orzeczenie lekarskie wymaga przeniesienia pracownika na inne miejsce pracy.

4. Przechowywanie dokumentacji medycznej

Dokumentacja z badania okresowego pozostaje własnością pracodawcy przez 40 lat od zakończenia zatrudnienia. Pracownik ma prawo do kopii wszystkich dokumentów dotyczących jego zdrowia zawodowego. Przechowywanie dokumentacji medycznej musi odbywać się w sposób umożliwiający szybki dostęp w razie potrzeby. Pracodawca odpowiada za zapewnienie poufności danych osobowych zawartych w dokumentacji.

5. Checklist 12 punktów dla pracodawcy

  • Czy pracownik otrzymał skierowanie w terminie?
  • Czy termin badania jest zgodny z obowiązującymi przepisami?
  • Czy wybrano odpowiednią placówkę medyczną?
  • Czy pracownik został poinformowany o przyczynie nieobecności?
  • Czy zapewniono możliwość przeprowadzenia badań w godzinach pracy?
  • Czy pracownik został zwolniony od pracy na czas niezbędny do odbycia badania?
  • Czy koszty dojazdu zostały rozliczone?
  • Czy uzyskano aktualne orzeczenie lekarskie?
  • Czy dokumentacja została poprawnie archiwizowana?
  • Czy pracownik otrzymał kopię orzeczenia?
  • Czy pracownik został poinformowany o konsekwencjach braku badań?
  • Czy wszystkie dokumenty zostały zarejestrowane w systemie HR?

6. Tabela z danymi o karach PIP i kosztach badań

Poniższa tabela prezentuje istotne dane z 2026 roku dotyczące sankcji za brak badań oraz kosztów ich przeprowadzenia.

PozycjaWartośćJednostka
Liczba kar PIP w 2023 r.2800sztuki
Średnia wartość kary8500zł
Maksymalna kara dla pracodawcy30000zł
Przedział cenowy badań150-300zł
Wzrost cen w dużych miastach20-30%procent

7. Specjalne uwagi dotyczące orzeczenia lekarskiego

Orzeczenie staje się nieaktualne w przypadku wystąpienia zdarzeń, które mogą wskazywać na zmianę stanu zdrowia pracownika. Badania okresowe i kontrolne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę. Pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie gdy nie poddał się badaniom wyłącznie z własnej winy.

8. Rekomendacje dla efektywnej organizacji

Warto korzystać z elektronicznych systemów HR, które automatyzują przypomnienia o terminach badań i ułatwiają monitorowanie stanów zdrowia pracowników. Pracodawcy powinni organizować badania w placówkach blisko zakładu pracy, aby zapewnić wygodny dostęp dla pracowników w godzinach pracy. Warto zachować dokumentację medyczną w formie elektronicznej z możliwością szybkiego dostępu w razie potrzeby audytu lub kontroli.

9. FAQ - najczęściej zadawane pytania

Jak długo pracodawca musi przechowywać dokumentację medyczną?

Pracodawca jest zobowiązany do przechowywania dokumentacji z badania okresowego przez 40 lat od zakończenia zatrudnienia. Ten okres obejmuje wszystkie materiały medyczne wystawione w trakcie pracy, w tym orzeczenia lekarskie i wyniki badań. Przechowywanie musi zapewniać pełną poufność oraz możliwość szybkiego dostępu w razie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy.

Czy pracownik musi wykorzystać urlop na badania okresowe?

Nie, badania okresowe wykonuje się w godzinach pracy bez konieczności korzystania z urlopu. Ten czas jest klasyfikowany jako płatna, usprawiedliwiona nieobecność w pracy, co oznacza, że pracownik otrzymuje wynagrodzenie za ten okres. Pracodawca nie może wymagać od pracownika ponoszenia kosztów z tytułu przeprowadzenia badań w sferze swoich obowiązków.

Czy firma musi pokrywać koszty dojazdu na badania?

Tak, pracodawca ma obowiązek pokrycia kosztów dojazdu na badania, jeśli placówka medyczna znajduje się poza zakładem pracy. Koszty te rozlicza się według zasad przy podróżach służbowych, czyli na podstawie faktury lub rachunku. Warto zawrzeć to w regulaminie wewnętrznym, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Czy negatywne orzeczenie lekarskie skutkuje zwolnieniem?

Nie, negatywne orzeczenie lekarskie nie skutkuje automatycznym zwolnieniem pracownika. Zamiast tego pracodawca musi przenieść pracownika na inne miejsce pracy, które nie wystawia przeciwwskazań. Jeśli takiej funkcji nie ma dostępnej, pracodawca musi zorganizować zatrudnienie w innym miejscu lub zaproponować inne rozwiązanie.

FAQ - najczęściej zadawane pytania o badania okresowe i ich wpływ na nieobecność w pracy

W kontekście nieobecności w pracy pytania pracownika i pracodawcy dotyczą kwestii medycznych, prawnych oraz organizacyjnych. Poniżej przedstawiamy najważniejsze problemy, które pojawiają się przy planowaniu i realizacji badań okresowych.

Czy pracownik ma prawo do kopii dokumentów medycznych?

Pracownik ma prawo do kopii wszystkich dokumentów dotyczących jego zdrowia zawodowego zgodnie z art. 229 Kodeksu pracy. Dokumentacja z badania okresowego pozostaje własnością pracodawcy przez 40 lat od zakończenia zatrudnienia, a pracownik może żądać kopii wszelkich badań. W kontekście badania okresowe FAQ istotne jest, że pracownik nie tylko może, ale i powinien mieć dostęp do własnej dokumentacji medycznej jako podstawy do dalszych konsultacji.

Jakie są przyczyny, które wykluczają wynagrodzenie za badania?

Przy nieobecności w pracy pytania często dotyczą przyczyn odmowy wypłaty świadczenia za badania medyczne. Dwa główne czynniki wykluczające wynagrodzenie to: pierwszy - gdy pracownik nie podda się badaniom wyłącznie z własnej winy, nie przysługuje mu więc wynagrodzenie za czas nieobecności. Drugi - brak aktualnych badań okresowych może skutkować karą finansową dla pracodawcy do 30 000 zł. Dane z 2023 roku wskazują, że PIP nałożyło ponad 2800 kar, a średnia wysokość kary wyniosła 8500 złotych.

Czy ciąża zwalnia z obowiązku badań okresowych?

Nie, ciąża nie zwalnia z obowiązku badań okresowych. Przeprowadzają je wyłącznie lekarze medycyny pracy na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę. Badania okresowe stanowią jeden z filarów systemu ochrony zdrowia pracowników w Polsce, a ich przeprowadzanie jest obowiązkowe i regulowane przez normatywny art. 229. Istotne jest, że ciąża nie zmienia zasady, że pracodawca ma prawo żądać od pracownika potwierdzenia, że badania zostały przeprowadzone.

Jak postępować przy długotrwałej nieobecności w pracy?

W sytuacji gdy niezdolność pracownika do pracy spowodowana chorobą trwa dłużej niż 30 dni, następuje kolejka procedur medycznych. Pracownik musi poddać się badaniu kontrolnemu, po którym następuje określenie trybu dalszego świadczenia. Dni pobierania wynagrodzenia chorobowego wynoszą 33, następnie 182 dni pobierania zasiłku chorobowego, a po tym okresie 90 dni pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Łącznie dla pracownika powyżej 6 miesięcy bezaktywności mamy 305 dni, po czym następuje rozważenie dalszych kroków w kontekście kontroli zdrowia a zwolnienie z pracy.

Jakie są terminy przeprowadzania badań w zależności od grupy wiekowej?

Grupa wiekowaTermin badania
Do 40. roku życiaCo 10 lat
40-50 latCo 5 lat
Powyżej 50 latCo 3 lata

Wizyty lekarskie a nieobecność w miejscu pracy są ściśle powiązane z obowiązkiem pracownika. Badania profilaktyczne przeprowadza się w godzinach pracy, a pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie gdy nie poddał się badaniom wyłącznie z własnej winy. Terminy te są fundamentalne dla utrzymania aktualności orzeczenia lekarskiego, które jest niezbędne do dalszej pracy.

Jak postępować, gdy pracownik odmówi poddania się badaniom?

Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy. Orzeczenie staje się nieaktualne w przypadku wystąpienia zdarzeń, które mogą wskazywać na zmianę stanu zdrowia pracownika. Jeśli pracownik odmówi badań, pracodawca może rozwiązać umowę z pracownikiem, pod warunkiem że przeprowadzi odpowiednią dokumentację. Warto podkreślić, że przymusowe poddanie się badaniom nie jest możliwe - pracownik ma prawo do odmowy, ale z konsekwencjami dla pracy.

Redakcja Info BHP · wszystkie artykuły